سقف خانه  چكه ميكند
ز غم

بسته اند اينجا راه هاي منتهي به عشق را
و من  ، بي تو
درغم و توهّم و خيال
غرق در  خيال تو
  همچنان به انتظار چشمه اي زچشمهء نگاه تو

شام های بي ستاره ، بي هوا ...
روزهای بی نشانه از خدا ....
خلسهء سكوت ماهيان حوض

چشمهء بدون قطره های آب

جنگلي كه ميرسد به انتهای رود
خسته اي كه ميرسد به انتهاي راه
خسته اي كه رد شده زهرچه هست
مات و خسته ميشود ، از غمی سياه

كنج خلوت دلش
رو به روي ماه و مهر
بازهم نشاني از
روي ماه تو،  به دل

خلسه اي كه بوي كهنگي گرفته در همين مسير

در مسير تو

در مسير عشق

تا كه بازهم بيابد

يك نشاني  از  سحر...

روزهای شهر من هميشه مات
شب سياه و هولناك،

بي حضور ماه

غرق مي شود دلم ز بي كسي

دفتري پر از شعرهاي رو سياه ...

هديه اي براي تو

نيست قابل تورا

روز زن كه تا گذشت

تازه در دلم نشان ز روز تو

روز تو نهان شده ز روز من

تازه من نشاني تو را ز شب گرفته ام ...

تازه من نشانی تو را

ز غصه دلم گرفته ام

آري آري روز تو

محو گشته در سكوت ماه من

آنچنان كه از وجود روز

مانده جرعه ای ز نام او ..!

روز تو

تمام شد به شب   ...

در شبي سياه و تار

در هجوم خواب هاي بي كسي..

كز تمام آب هاي چشمهء نهان زقلب من
جرعه اي كه جاري است مات از نگاه تو...

سرتاسر کوه نار کشتم نگرفت

پادامن کوه انار ناکشته گرفت

با این دل بیگانه ببین یار چه کرد

لعنت به کسی که یار بیگانه گرفت..!

سلول های خاکستری مغزم
ناهماهنگ عمل می کنند و ناموزون
مثل ماهی های قرمز تـ٬ـنگ
مغزم هر سه ثانیه یک بار
ریست آل می شود!
در حالیکه چشمانم خیسند،
لبم می خندد
و شاید هم سکوت..
و فراموش میکنم که او ..!!
انگار نه انگار
آب از آب ..
کاش حسین پناهی
در وصتنامه اش
فریاد میکرد..
آی مردمک هایی که مثل مورچه ها وول میخورید!
نازی ام را به عرفان بدهید !!
تا به محبوب من بیاموزد،

هم زبان بودن
با زخم زبان زدن
کمی فرق دارد..!
همین.

درمانی برای این درد،جز سکوت نیست..
آنقدرفریادهایم را
سکوت کرده ام
که تنها اگربه چشمانم نگاه کنی،
کر می شوی.
چه روزگاریست
به ماهی قرمز این روزها حسادت میکنم.

طرحی عجیب می کشم امشب به یاد تو
دل را شکیب می کشم امشب به یاد تو
نعنا و پرتقال که هیچ است ای رفیق
دارم دوسیب می کشم امشب به یاد تو

دل را نتوان گفت که چند است و چگونست
دل از رقیب می کشم امشب به یاد تو
از شوق دیدنت شده ام عین بیستون
خود را صلیب می کشم امشب به یاد تو

فرهاد می شوم و چو مجنون پی ات روان
غم را قریب می کشم امشب به یاد تو
حالی عجیب دارم و دم نمی زنم..!
سیگار و پیپ می کشم امشب به یاد تو

من مات و موازی به افق، هیچ نگویم
شهری غریب می کشم امشب به یاد تو
این شهر من است ، سبز ز پسته اما ،
دشتی ز سیب می کشم امشب به یاد تو

دارم به هجوم بی تو بودن عادت ..!
عرفان، حبیب می کشم امشب به یاد تو.

*عرفان*

برچسب‌ها: دل, یاد تو, دو سیب, پیپ, مجنون

نگاهش مملو از شرم است و آن زن..!
کنارش بستری گرم است و آن زن..
و مردی که شرابش نوش کرده
و قلبی که پر از سنگ است و آن زن ..
ندارد طاقت این عشق ، این مـی!
برایش یک دل تنگ است و آن زن ..
صدای هـ٬ـرم اندامش زده مشت..
و گیسویش پر از چنگ است و آن زن..
و أندی بعد سیگاریست روشن..
و دودش در هوا گرم است و آن زن ..
نگاه زن به سقفی که فروریخت..
و اندامش پراز درد است و آن زن..

و حالا دخترک پوشید رختش
ولی غافل از آن بزمست و آن زن...
درونش بذر طفلی پا گرفته است
و فرزندی کزآن ننگ است و آن زن....
ولی مردش دگر نیست آن حوالی....!
و طفلی مانده بر دست است و آن زن ...!
و عرفان باز هم او در سکوت است..
و چشمی کز پی مرد است و آن زن ..!

برچسب‌ها: گیسو, تن, شراب, اندام, سیگار